Doorgaan naar hoofdcontent

Wandelen rond het Hulshorsterzand: Heetjesroute

 


Deze afwisselende wandelroute leidt je langs en door alle landschappen die het natuurgebied rond het Hulshorsterzand en de Leuvenumse Bossen rijk is. Struin over de heide en door het bos, langs de stuifduinen en de oevers van de langste beek van de Veluwe.

In het najaar kan de Leuvenumse Beek delen van paden overspoelen. Als je tijdens de wandeling op een ondergelopen deel stuit, loop dan terug en kies een pad dat nog goed begaanbaar is.

🕐Duur: 2 uur 39
     Afstand: 8km

Kaart


Waar kun je starten

Parkeerplaats Hierderweg

Hierderweg 19, 8077 SG Hulshorst (GD)


Wat kom je onderweg tegen?

Start je wandeling op Parkeerplaats Hierderweg. Volg vanaf de parkeerplaats de Hierderweg het bos in en kijk uit naar de paarse pijlen die deze route aangeven.


1. Onder oude beuken

De wandeling start op de Hierderweg, onder oude beuken. Je wandelt in een van de oudste bossen van Nederland, de Leuvenumse bossen. Dit gebied is ruim 100 jaar in beheer bij Natuurmonumenten. Het bos biedt een thuis aan veel diersoorten, zoals wilde zwijnen, edelherten, reeën, dassen, vossen en boommarters. Als je goed oplet kun je onderweg hun voetsporen in het zand ontdekken. Na circa 250 meter tref je een paaltje met de paarse pijl naar links. Sla hier linksaf. Volg het pad totdat de bossen plaatsmaken voor heide. Loop rechtdoor richting het uitzichtpunt.


2. Meer insecten, planten en vogels


In dit open deel met heide, gras en wat boomstronken 
heeft Natuurmonumenten in de periode van 1991 tot 1996 bomen verwijderd. Daardoor krijgt de wind weer vat op het zand: bij harde wind komt het in beweging. Dat heeft een positieve uitwerking op insecten, planten en vogels. Het aantal broedende nachtzwaluwen (vogels die op de grond broeden) is verdubbeld en zeldzame, typische zandbijen zijn weer teruggekeerd. Loop verder rechtdoor, tot aan het paaltje met een paarse pijl naar rechts. De route gaat hier rechtsaf, maar het is erg de moeite waard eerst nog even rechtdoor te lopen en te genieten van het uitzicht. Keer daarna weer hier terug en vervolg de paarse route.


3. Bijzondere dieren

Kijkend over het open stuifzand kun je je misschien

voorstellen hoe extreem dit leefgebied is. Het

temperatuurverschil tussen dag en nacht kan wel veertig

graden zijn. De enkele pioniers die zich hier bevinden zijn

doorgaans opmerkelijke dieren en planten. De

mierenleeuw, duinpieper, buntgras, korstmossen en

bijzondere soorten paddenstoelen komen op maar weinig

andere plekken in Nederland voor.

Loop over de overgang van heide en zand door naar

een tweede uitzichtpunt, aan je linkerhand.

4. Weids panorama

Vanaf dit punt heb je opnieuw een prachtig weids uitzicht

op het open stuifzand en de verschillende stadia die daar

bij horen. Van los zand tot heide en daartussen algen,

korstmossen en mossen. Bij een fikse storm kun je het

zand zien stuiven. Het lijkt dan alsof de duinen roken.

Na het uitzichtpunt vervolg je je weg, de paarse pijlen

volgend. Het pad maakt een hoek naar rechts en dan

weer naar links en vervolgens bereik je de bosrand.

Opnieuw zigzagt het pad hier een beetje naar rechts

en links, voor je weer terugkeert op de Hierderweg.

Sla op de Hierderweg linksaf.

5. Bosmeters maken

Je loopt hier door een volwassen bos. Maar dat is niet

altijd zo geweest; in de loop van de afgelopen eeuwen is

het nodige veranderd:

In de tweede helft van de negentiende eeuw maakten

Jacobus Craandijk en zijn vriend en tekenaar Pieter

Schipperus een serie boeken met de titel ‘Wandelingen

door Nederland met pen en potlood’. In 1888 betreden

zij een ‘Woudtempel’. Hiermee refereren ze aan een

bosgebied dat ook wel bekend staat als de Leuvenumse

Bossen. Volgens hen heerste hier een plechtige stilte en

leidde een zandspoor hen onder meer langs krachtige

beuken en slanke, rijzige sparren…

"Al zwijgt dan de geschiedenis over dit bosch, de

verbeelding heeft het regt, er niet enkel de rustige

gestalten der eigenhoorigen op te roepen, hout hakkend,

kolen brandend, takkebossen bindend, of de schrale

runderen, die er weiden, de knorrende varkens, die er de

eikels opsporen, maar 't ook te bevolken met vorsten en

edelen en vlugge jagers, met brieschende paarden en

blaffende honden..."

Je wandelt over de heide terug naar de Leuvenumse

Bossen. Je bent al op de terugweg richting de

Hierderweg en het eindpunt, de parkeerplaats.

6. Ring- en Tafelberg

Aan je rechterhand zie je in de verte twee heuvels; de

Ringberg en de Tafelberg. Deze laatste berg deelt zijn

naam met die van Zuid-Afrika. Ook al zijn deze bergen

van een flink wat kleinere schaal, bovenop hebben beide

net als het Afrikaanse ‘zusje’ ook een vlak plateau. Op de

hellingen groeit veel kraaiheide, dat zich als een tapijt

tussen de bomen uitstrekt. Anders dan struikheide bloeit

de kraaiheide in april (roze en rood). In de zomer vormt

kraaiheide ravenzwarte besjes die niet veel smaak

hebben. Let tussen de beide bergen ook eens op de

grillige vorm van de vliegdennen die op de open vlakte

groeien.

Vervolg je pad over de heide en volg de paarse pijlen.

7. Natuur gaat haar gang

Gras en heide hebben het stuifzand inmiddels vastgelegd

en de begroeiing wint alweer terrein. Als we niets doen,

wordt ook dit gebied op den duur toch weer bos. Zo gaat

de natuur haar eigen gang. Gelukkig trappen

bijvoorbeeld edelherten de begroeiing nog gemakkelijk

kaal. Ook onze vrijwilligers helpen een flink handje mee

om het heidegebied en het stuifzand open te houden.

Wist je trouwens dat dit ook een heel fijn gebied is voor

mestkevers? Deze krachtig gebouwde insecten met

stevige poten leggen hun eitjes in een balletje mest, dat ze

vervolgens in een holletje in het zand verstoppen.

Je passeert op de Hierderweg een pleisterplaats met

picknicktafel; een ideaal moment om even uit te

rusten. Volg daarna weer de paarse pijlen die je

verderop vanaf de Hierdenweg weer linksaf de heide

op leiden.

8. Natuurherstel

Aan de westkant van de Veluwe lag begin 18e eeuw nog

7.500 hectare stuifzand. Een bijzonder landschap dat

ontstond door grootschalige bomenkap, rondtrekkende

schapen en het steken van heideplaggen. Door de

aanplant van vooral dennenbomen, bleef van het gehele

stuifzand uiteindelijk nog maar 170 hectare over. Om

deze bijzondere en kwetsbare natuur te behouden, heeft

Natuurmonumenten het stuifzand en de heide onder de

noemer ‘Wuthering Heaths’ terug uitgebreid.

Volg het pad dat parallel loopt aan de Hierderweg tot

je een paaltje treft met een paarse pijl, die je naar links

wijst. Sla links af en loop over het bospad richting de

beek. Misschien hoor je hem al kabbelen?

9. Kabbelen van de beek

Je komt nu aan de oevers van de Leuvenumse beek; de

langste beek van de Veluwe. De hele beek is zo’n

zeventien kilometer lang, heeft drie namen (de

Staverdense, Leuvenumse en Hierdense beek) en loopt

helemaal van het Uddelermeer tot aan de

Veluwemeerkust. De beek mag hier slingerend zijn eigen

weg door het bos zoeken. In de herfst en winter treedt de

beek regelmatig buiten haar oevers en zet ze hele delen

van het bos onder water.

Volg het pad rechtdoor (het buigt verderop wat schuin

naar rechts) tot je een T-splitsing tegenkomt bij de

beek. Sla hier linksaf en loop door tot je rechtsaf kunt

slaan over een pad over de beek. Sla na de beek

meteen het eerste pad naar rechts in en loop langs de

beek verder.

10. Terug naar de parkeerplaats

Geniet nog even van de beek en wandel terug door het

bos, totdat je een paaltje met een paarse pijl naar rechts

treft. Je steekt hier weer terug naar de Hierderweg. Sla op

de Hierderweg linksaf; je loopt nu automatisch terug naar

de parkeerplaats.

We hopen van harte dat je hebt genoten van de

verschillende landschappen die dit natuurgebied rijk is.

Heel graag tot ziens op een van onze andere

wandelroutes door de Leuvenumse bossen, langs de beek

en rond het Hulshorsterzand.


Populaire posts van deze blog

Op avontuur in het Wieselsche Bosch: wandelen door koninklijk verleden

Stel je voor: fluitende vogels, eeuwenoude eiken, verborgen verhalen uit de tijd van Willem III en Wilhelmina – en jij wandelt daar zomaar tussendoor. De wandeling door het Wieselsche Bosch, in het Kroondomein Het Loo, is een perfecte mix van natuur, geschiedenis en verwondering. Of je nu op zoek bent naar een rustige boswandeling of een avontuurlijk tochtje met verborgen bezienswaardigheden: dit pad van zo’n 10 kilometer laat je niet teleurgesteld achter.